Sa Kawalan

Sa Kawalan

Ako’y nasa kawalan
Sa pagitan ng mahal kita at kailangan kitang layuan
Sa pagitan ng dito ka na lang at kailangan mo nang lumisan
Sa pagitan ng pangarap kita at hindi lahat ng pangarap kailangan matupad

Ako’y nasa kawalan
Nahahati sa ikaw at akong minamahal ka
Sa aking kagustuhan at sa iyong kaligayahan
Sa aking kasakiman at sa iyong kalayaan

Ako’y nasa kawalan
Sinusukat ko na ang bawat distansya
Tinatantsa kung alin ang tama lang at ang sobra na
Kung pano ba mapipigilan ang patuloy na pag-agos
Ng pagmamahal na sa iyo ko lang gustong ibuhos

Ako’y nasa kawalan
Ng iyong mga tingin at tawang nakahahalina
Na para bang tumatagos sa aking buong pagkatao
At hindi sinasadyang mapatigil ang oras sa aking mundo

Ako’y nasa kawalan
Ngunit gusto ko na rin bumalik sa katotohanan
Kung saan walang tayo, kundi ikaw lang at ako
Ako na umaasa, bakasakaling may magbago

At lahat din hahantong sa kailangang pumili na
Dahil kahit kailan hindi tayo magtutugma
Pakiusap ibalik mo na ako sa kapatagan
Kung saan sumisikat ang araw, kasing liwanag ng ating hangganan

At pag natapos ang lahat at muli kitang makita
Sana, ang maiwan lang sayo ay kapayapaan
Na ayos lang sa akin kung hindi ako ang dahilan
Ang mahalaga ay masaya ka na kahit ako’y nasasaktan pa

Sa Gitna ng Ulan

Sa Gitna ng Ulan

Bakit kaya hindi ko naisipan
Magpayong sa gitna ng ulan
Ang payong sa loob ng bag na nakasukbit
Hindi ko man lang nailabas kahit saglit

Siguro hindi ko lang namalayan
Na pwede palang magkasakit sa ulan
Konting basa lang naman sabi ko
Konting sakit lang naman siguro to

Bakit kaya hindi ko naisipan
Kumain ng marami sa almusal
Nakalatag naman lahat sa mesa
At meron pang bakanteng upuan

Siguro hindi ko na rin naramdaman
Gutom pala ako kanina pa
Isang almusal lang naman sabi ko
May susunod pa namang pagkakataon

Bakit kaya hindi ko na nagawa
Sagutin ang tanong niya sakin kanina
Kung ano ba talaga ang nararamdaman ko
Simpleng sagot lang naman pero tumahimik ako

Siguro hindi ko na rin kinaya
Aminin sa kanya ang lahat-lahat
Hindi rin naman niya maiintindihan
Hindi na rin niya kailangan pag-isipan

Natapos ang araw at napaisip ako
Bakit ko ba to ginagawa sa sarili ko
Lahat na yata tinago ko
Kasi lagi na lang akong talo

Siguro hindi ko na rin pinaglaanan
Ng panahong panghawakan
Pangako Niyang walang hanggan
Dumating ang bukas, nakita ko ang wakas

Paalam Muna, Mahal

Paalam Muna, Mahal

Hindi ko makakalimutan ang unang pagkakataong nakilala kita
Napaso sa pagkadampi ng aking mga labi
Ang sabi sarili, ayoko sayo dahil ika’y bago
Iba ka sa nakagisnan, ibang iba sa nakasanayan

Hindi ko maintindihan kung bakit ka nila minamahal
Na para bang ikaw ang pinagmulan ng buhay
Ngunit sa tamang timpla muli kong sinubukan
Tsaka ko lang napatunayan na sila’y tama

Ikaw ang isa sa unang pumapasok sa isip
Sa tuwing ang liwanag sa mata ko’y sumisilip
Ang makasama ka ang isa sa pinakamasayang bahagi ng umaga
Sa init man o sa lamig, gusto kitang kinikilala

Ngunit paaalam muna sa ngayon, mahal
Paalam dahil hindi ko pa yata kayang tanggapin ang iyong kabuuan
Dahil ang timpla ko, para sayo, ay hindi pa rin naitatama
Ang pag-ibig na dati kong pinahintulutan, ngayo’y kailangan ko muna pakawalan

Paalam muna dahil sa hindi ko pag-iingat
Sa masakit na paraan kinailangan kong matutunan
Na kahit kailan hindi makakabuti sa akin ang sobra
At hindi lahat ng oo mula sayo ay kailangan kong matanggap

Paalam muna sa mga oras na ginising mo ang aking diwa
Sa mga panahong inilayo mo ko sa antok at minsa’y pagkabagot
Sa mundo kong paulit-ulit tumatanggap ng lungkot
At humahanap na lang ng kasiyahan sa pagtulog

Pero sa oras na muli tayong magkatagpo, sisiguraduhin kong sasalubungin kita ng ngiti
At walang takot kong haharapin ang muling pagbilis ng tibok ng puso
Dahil minsan ika’y naging masayang bahagi ng aking buhay
Isang alaalang hindi ko ipagkakait mahagip ng aking isip

Ayoko Sana Kaso

Ayoko Sana Kaso

Ayoko pa sana bumangon at gumising
Kaso ayaw na ng diwa ko bumalik sa paghimbing
Ayoko pa sana kumilos at umalis
Kaso sabi ng wallet ko, ayaw na niyang mabawasan ulit dahil sa lates

Ayoko na sanang pumunta sa mga party
Kaso sabi ng karanasan ko, gusto naman niyang magbaon ng bagong kwento
Ayoko na sanang ituloy ang mga plano,
Kaso sabi ng pangarap ko, nandito pa ako para abutin mo

Ayoko na sanang umasa muli
Kaso sabi ng buhay ko, marami pa kong kailangan tapusin
Ayoko na sanang magsimula muli
Kaso sabi ng tadhana ko, marami pa akong kailangan tahakin

Minsan nakakatawa kung paano ka sinasabay
Ng mundo sa pag-ikot nito
Na kahit gusto mo minsan huminto
Wala kang ibang magawa kundi lumakad ng pasulong

Pero sana dumating din ang araw
Na matuto din akong magpadala sa agos ng buhay
Na hindi na ko matatakot sa paparating na alon
Dahil kaya ko nang tumalon at maglibang sa paligid nito

Migraine

Migraine

Ang sabi mo magkaibigan tayo
Kaya ibinahagi ko sayo ang mga piraso ng buhay ko
Kaso nagulat ako nang sila’y ibinalik mo
Hindi pala tayo pareho ng pagkakaintindi dito

Ang sabi mo ok na tayo
Kaya sinubukan ko ulit mapalapit sayo
Kaso tinaasan mo pa yung pader sa paligid mo
Sana pala inabisuhan mo kong bawal na pala pumasok dito

Ang sabi mo malaya na tayo
Kaya hindi ko na masyadong pinag-isipan ang mga sasabihin sayo
Kaso biglang pinatigil mo ang pagsasalita ko
Ayaw mo pala malaman kung anong nararamdaman ko

Gusto ko sanang hanapin ang sarili ko
Dyan sa loob ng mundo mo
Kasama ng mga alaalang baka nakalimutan mo
Pero umabot na rin ako sa puntong gusto ko na huminto

Kung hindi na ko kasya sa puso’t isipan mo
Hindi ko na rin ipipilit ang sarili ko sayo
Kung hindi talaga nakatadhana, matatanggap ko
Kung hindi talaga ikaw, papalayain ko

 

PS (Konting Kwento): May kaibigan ako na nagpost sa facebook tungkol sa relationship. Sabi niya dun, kung hindi mo na alam kung saan lulugar sa buhay ng isang tao, alis ka na lang. Nagcomment ako tapos sabi niya sakin, gawan ko ng tula. Tapos eto na.

Reconciliation. Ang reconciliation parang sayaw ng Tango. Dapat dalawa kayong sasabay sa tugtog. Kahit na ikaw ang nagdadala, kung hindi naman siya sasama, hindi niyo matatapos yung kanta. Kahit gaano mo pa kagustong bumalik kayo sa dati, kung ayaw na niya, wala na tayong magagawa. Pero by the grace of God, at dahil si God ang god ng reconciliation, naniniwala ako na hindi posibleng maayos ulit ang relationship. Hindi nga lang siguro ngayon, pero darating naman siguro yun no?

65571338

Barya

Barya

Minsan, may isang tao akong minahal
Hindi ko na masabi kung nasaan siya
Kung nasa ngayon o nakaraan
Basta ang alam ko, minahal ko siya ng sobra-sobra

Sobra-sobra, gaya ng perang papel sa wallet ko
Isang daan, dalawang daan, limang daan, isang libo
Na para bang lahat ng papel ko gusto ko na ibigay sa kanya
Simple lang. Dahil ganun ko siya kamahal.

Kaso natakot ako na baka malula siya sa dami noon
Kasi ang gusto lang niyang matanggap ay yung tigbentsingko’t tigpipiso
Barya para pamasahe sa umaga, pang-abono sa cashier na walang panukli
Pambili ng kendi, ganoon lang. Wala nang iba.

Kasi marami na din siya noon, yung papel na pera.
At talagang hindi na niya kailangan ng iba pa.
Kaya naman gusto ko na rin magpabarya.
Bibigyan ko siya ng bentsingko pero yung natira ilalagay ko sa alkansya.

Iipunin ko na lang lahat para sa tunay na may kailangan
Iipunin ko para hindi maubos agad
Iipunin ko para sa sarili ko
Bayad sa lahat ng panahong mas pinili kong maging tanga kaysa maging matatag

Paano Makalimutan Ang Taong Di Ka Minahal

Paano Makalimutan Ang Taong Di Ka Minahal

Paano nga ba kalimutan ang taong kahit kailan ay di ka minahal?
Yung taong kahit minsan hindi ka pinahalagahan
Yung kahit mawala ka hindi ka niya hinahanap
Dahil para sa kanya madali ka lang palitan

Paano nga ba kalimutan ang taong kayang itapon lahat?
Bukod sayo, kaya niyang kalimutan lahat ng pinagdaanan
Malulungkot man o masasaya niyong alaala
Parang mga kabibeng mabilis nilamon ng alon ng dagat

Paano nga ba kalimutan ang taong dahilan pa rin ng iyong pagluha?
Na sa tuwing kumikirot ang puso, siya ang una mong maaalala
Bumitaw ka na pero ngalay ka pa rin sa pagkakahawak
Ng pag-ibig na kahit kailan ay di niya masusuklian

Sabi nila oras lang daw ang kailangan
Lilipas din yan, magtiwala ka lang
Pero habang masakit pa, pano ba maging masaya?
O kahit yung mapakita mo lang. Kahit hindi pa talaga.

Kahit ako handang mamatay para lang malaman
Kung pag-ibig man ma’y hangganan, sana ganoon din kapag nasasaktan
Kasi mahirap ding gumising sa katotohanan gaya ng paggising sa umaga
Sumisilip na ang liwanag dahil tapos na ang mahimbing na pangangarap

PS (Konting Kwento): Hindi ko na sana ipopost to kaso nagtampo yata sakin yung kaibigan ko. So dito ko naisipang bumawi. Nagmmove-on pa siya sa ilang taon na unrequited love niya. Naikumpara ko yung pinagdadaanan niya sa pinagdaanan ko sa past relationship ko. Sabi ko, wala naman siyang masyadong bibitawan, panahon lang. Yung pagmamahal of the other side, di na niya problema yun kasi wala nga. Pero narealize ko na mali ako. Na kahit ano pang pinagdadaanan niya, walang malaki o maliit na sakit. Ang bottomline lang eh masakit siya. Masakit na para bang hindi na matatapos. Masakit na parang minsan mas mauuna ka pang mauubos kaysa sa stock niya. Walang “saglit lang” sa taong nasasaktan. Pero sana hindi natin makalimutan na lahat ng pasakit may katapusan. Hindi nga lang siguro ngayon. Pero darating din yon.

Bati na tayo friend. 🙂